شيخ محمد عبدالعزيز حصان
شيخ محمد عبدالعزيز حصان (۱۹۲۸-۲۰۰۳) از سال ۱۹۶۴ به راديو مصر پيوست. لقب او "ملك الوقف و الإبتدا و التنغيم" است كه البته لقب شايستهاي است. در كودكي بينايي خود را از دست داد و در 10 سالگي قرآن را حفظ نمود.

او از جمله قارياني است كه تقليد از آنها سخت دشوار، بلكه محال است (قارياني مانند علي محمود، عبدالفتاح الشعشاعي و محمود علي البنا نيز چنين هستند). به قول استاد شريفيان، تلاوت ايشان قابل تقليد نيست؛ بلكه قابل تحقيق است.
همين قطعة زيبا كه هرچه در پي كامل آن گشتهام، چيزي نيافتهام، نشاندهندة توانايي كمنظير ايشان در لحن و تنغيم است.
شیخ محمد عبدالعزیز حصان (1928-2003) از سال 1964 به رادیو مصر پیوست. لقب او "ملک الوقف و الإبتدا و التنغیم" است که البته لقب شایستهای است. در کودکی بینایی خود را از دست داد و در 10 سالگی قرآن را حفظ نمود.
او از جمله قاریانی است که تقلید از آنها سخت دشوار، بلکه محال است (قاریانی مانند علی محمود، عبدالفتاح الشعشاعی و محمود علی البنا نیز چنین هستند). به قول استاد شریفیان، تلاوت ایشان قابل تقلید نیست؛ بلکه قابل تحقیق است.
همین قطعة زیبا که هرچه در پی کامل آن گشتهام، چیزی نیافتهام، نشاندهندة توانایی کمنظیر ایشان در لحن و تنغیم است.
تلاوت تصویری استاد محمد عبدالعزیز حصان
تلاوت فجر بلد ليل
تلاوت تصویر انور شحات محمد انور از اول سوره شوری را از لینک زیر دانلود نمایید

http://www.4shared.com/file/46330532/b4bc41cf/______29-12-2007.html
|
|
استاد علی اربابی در طول عمر بابركت قرآنی خود، داوری ده ها مسابقه قرآنی در سطح بین المللی، كشوری و استانی را برعهده داشته است.
استاد علی اربابی، این عاشق و دلباخته قرآن از سال ۱۳۴۸ به عنوان مربی قرآن جلسه هفتگی تشكیل داد و در طول این ۳۷ سال ده ها مربی، استاد و قاری قرآن تربیت كرد. وی داوری ده ها مسابقه قرآنی در سطح بین المللی كشوری و استانی را برعهده داشته است. استاد اربابی در سال های پایانی عمر خود نیز در روزهای چهارشنبه در امامزاده پنج تن لویزان جلسه قرآن برگزار می كرد تا قرآن آموزان از شمع وجودش بهره جویند. این جلسات در شش ماهه نخست سال قبل از نماز مغرب و عشاء در شش ماه دوم سال بعد از نماز و در ماه مبارك رمضان هر شب تا نیمه های شب برپا می شد. استاد از همان اوایل فعالیت خود در این عرصه مقدس به بحث آموزش توجه بسیاری داشت، وی در این باره می گوید: "در همان سفری كه به مصر داشتم یك روز مهمان استاد فتحی قندیل بودیم. ایشان ما را به حلسه خود كه در راس الحسین(ع) برگزار می شد، دعوت كرد تا هم با شیوه تلاوت و روش تدریسش آشنا شویم و هم خودمان تلاوتی داشته باشیم. روش تدریس ایشان نیز همچون اساتید ایرانی علاوه بر خواندن استاد و تكرار شاگردان در حد رفع اشكالات شاگردانش بود. سال ۱۳۸۳ نیز در سفر به مدینه در یك محفل قرآنی كه استاد این جلسه یك سعودی بود، شركت كرد. آنجا هم مباحث تجویدی و احكام در همان حد جلسات قرآن خودمان آموزش داده می شد، ضمن اینكه همان شیوه خواندن استاد اربابی و آموزش عملی قواعد نیز اجرا می شد. رمز موفقیت آن هم این است كه استاد بخواند و دانسته های خود را عملا به شاگردانش انتقال دهد. استاد علی اربابی در یكی از مصاحبه های خود درباره تاریخچه شروع جلسات آموزش قرآن و نخستین جلسات قرآئت قرآن قبل از انقلاب می گوید: "تا آنجایی كه اطلاع دارم جلسات استاد مولایی از با سابقه ترین جلسات قرآن است اما اینكه قبل از ایشان چه كسی این جلسات را اداره می كرده است، اطلاعی ندارم. علاوه بر استاد مولایی، استاد مروت و بیوك محمدی نیز قبل از پیروزی انقلاب، جلسات آموزش تجوید و قرائت قرآن داشتند كه استادان برجسته ای همچون سیدمحسن موسوی، صلح جو، سید محسن خدام حسینی، احمد حاجی شریف و مرحوم محمد غفاری حاصل جلسات استاد مروت بودند. این تاریخچه جلسات قرائت قرآن قبل از انقلاب بود و هیچ جای دیگر چنین جلساتی برگزار نمی شد. استاد عشق و علاقه قاریان ایرانی را غیرقابل انكار می خواند و درباره تاثیر حضور قاریان مصری و تلاوت های آنها در كشورمان و نیز نقش آنها در روند پیشرفت قرائت قاریان ایرانی می گوید: "البته نمی توان حضور تاثیرگذار و مثبت قاریان مصری به ویژه تالوت قرای ایرانی انكاركرد اما قبل از حضور این استادان نیز قاریان ما با عشق و علاقه و همت والای خودشان به مراحل خوبی رسیده بودند، به عنوان مثال زمانی كه آقای مروت قبل از انقلاب در مسابقات مالزی رتبه نخست را كسب كرد و یا آقای سلیمی اوایل پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷ در مسابقات جهانی مالزی اول شد، زمینه فعالیت های قرآنی مثل امروز نبود اما همت این بزرگواران در همان زمان نیز چنین موفقی های بزرگی را برای آنها به ارمغان آورد." شایان ذكر است استاد علی اربابی، استاد برجسته و داور بین المللی قرآن پس از تحمل ماه ها رنج بیماری سال ۸۵ و در آستانه اربعین حسین بن علی(ع) دعوت حق را لبیك گفت. علی اربابی از پیشکسوتان و استادان برجسته قرآنی، پدر شهید امیر اربابی و داور بین المللی قرآن کریم در رشته قرائت پس از ماه ها مبارزه با بیماری صعب العلاج به رحمت ایزدی پیوست. |
|
|
| ||||||||||||||

با تشکر از saghar
تلاوت های تحقيق استوديويي استاد احمد ابوالقاسمي
برای دریافت ۲۰۰۰ تومان هدیه از ایرانسل می توانید متن : 09363844915:20000:123321 را به صورت sms نوشته و به شماره ی 1112 ارسال کنید .
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()

استاد عزیزم حاج احمدابوالقاسمی

استاد کریم منصوری

استاد غلامرضا شاه میوه



رمضان ماه خدا و ماه آشنایی با قرآن است در این ماه به قرائت قرآن بسیار تأکید و سفارش شده است. و در بین مسلمانان مرسوم است که در ماه مبارک رمضان بیشتر از ماههای دیگر قرآن میخوانند و این خود وسیلهای است که انسانها با قرآن و معارف الهی آشنایی بیشتر پیداکنند و برای پیشرفت در صراط الهی از قرآن مجید آموزش بگیرند. در قرآن و روایات و احادیث آمده که ماه مبارک رمضان ماه نزول قرآن و ماه آشنایی با قرآن و ماه خداست.
[ایام روزه] ماه رمضان است که قرآن در آن نازل شده است که راهنمای مردم است و آیات روشنگری شامل رهنمودها و جدا کننده حق از باطل در بر دارد. پس هر کس از شما که در این ماه حاضر [مقیم] بود بر اوست که روزه بگیرد و هر کس بیمار یا در سفر بود، باید تعدادی از روزهای دیگر [روزه بدارد] خداوند برای شما آسانی میخواهد و برایتان دشواری نمیخواهد تا سرانجام شمار [روزهای روزه] را کامل کنید و خداوند را برای آن که رهنمونتان کرده است تکبیر بگویید باشد که سپاسگزار باشید.
در تفسیر این آیه در تفسیر گازر چنین آمده است: ماه رمضان آن است که قرآن در آن فرستاده شد قرآنی که راه نماینده است مردمان را از ظلالت و حجتهای روشن است از شریعت و اسلام و فرق میان حلال و حرام. پس هر که در ماه رمضان حاضر بود و در وطن خود ساکن باشد و مسافر نباشد باید که روزه دارد چون شرایط وجوب وشرایط صحت وی را حاصل بود ماه را شهر خواند که رمضان نامی است از نام خدای پس این ماه را مطلق رمضان نگویند. امام صادق (ع)از پدران خود از رسول خدا (ص) نقل کرده است که رسول خدا فرموده است: شهر رمضان شهرالله. ماه رمضان ماه خدای است.
حضرت علی (ع) در باره تلاوت قرآن و اهمیت آن در ماه مبارک رمضان فرمودند: ای روزهدار به تلاوت قرآن در شبها و روزهابه خدا تقرب بجوی. زیرا کتاب خدا شفاعت کنندهای است که در قیامت شفاعتش رد نمیشود برای قرائت کنندگان آن و بقدر تلاوت آیات قرآن کریم درجاتش در بهشت بالا میرود. ای روزه دار بشارت باد تو را هر نفسی که در این ماه میکشی ثواب تسبیح در نامة عمل تو مینویسند.
رسول گرامی (ص) فرمودند: ای مردم هر کس آیهای در ماه مبارک رمضان تلاوت کند ثواب تلاوت یک آیه به اندازه ثواب تلاوت تمام قرآن در غیر ماه رمضان است.
رسول گرامی (ص) فرمودند: حسادت جایز نیست مگر در دو مورد یکی نسبت به مردی که مالی را خداوند به او داده و وی در راه خدا آن را شب و روز انفاق میکند و دوم نسبت به شخصی که به قرآن آگاه است و شب و روز آن را اقامه میکند.
«علیک بقراءة القرآن فان قراءة کفارة للذنوب و ستر فی النار و امان من العذاب». رسول گرامی (ص) فرمودند: «بر تو باد به قرائت قرآن، همانا که خواندن قرآن کفاره گناهان است و پوشش میباشد در مقابل آتش و امانی محسوب میشود از عذاب دوزخ».
امیرالمؤمنین علی (ع) در مورد تلاوت قرآن و فضیلت آن فرمودند: «خانهای که در آن قرآن تلاوت میشود و یاد خدا میشود برکات آن افزون میگردد فرشتگان به آن خانه وارد میگردند و شیاطین از آن دور میشوند و خانهای که در آن قرآن تلاوت نمیشود و یاد خدا نمیشود برکات آن کاسته میشود فرشتگان از آن خانه دور میشوند و شیاطین به آن خانه وارد میشوند».
«من انس بتلاوة القرآن لم توحشه مفارقة الاخوان» امیرالمؤمنین علی (ع) فرمودند: کسی که به تلاوت قرآن انس پیدا کرد جدایی دوستان او را به وحشت نخواهد انداخت.
امام باقر (ع) فرمودند: «لکل شیء ربیع و ربیع القرآن شهر رمضان» «برای هر چیزی بهاری است و بهار قرآن ماه رمضان است».
«القرآن عهدالله الی خلقه فقد ینبغی للمرء المسلم ان ینظر فی عهده و ان یقرء منه فی کل یوم خمسین آیه». امام صادق (ع) فرمودند: قرآن عهد خداوند است با بندگان او، پس سزاوار است که هر فرد مسلمان در هر روز به آن عهد نظر کند و از آن پنجاه آیه قرائت کند».
از امام رضا (ع) از پیامبر (ص) که فرمودند: قسمتی از قرآن خواندنتان را به منزل اختصاص دهید، همانا خانهای که در آن قرآن تلاوت شود بر اهلش آسان میگذرد و خیر وبرکت آن منزل زیاد شده و اهلش در فراوانی واقع میشوند.


الحديث:
قال على بن ابيطالب(ع):
»عليكم فى شهر رمضان بكثرة استغفار و الدعاء فاما الدعا فيدفع عنكم به البلاء و اما الاستغفار فتمحى به ذنوبكم. (1)
ترجمه: بر شما باد در ماه رمضان به استغفار و دعاى زياد. اما دعاهاى شما دافع بلا از شماست. و اما استغفار شما از بين برنده گناهان است.
توضيح:
از وظايف روزه داران در اين ماه، دعا و درخواستحوايج از حضرت حق است كه بنده احساس نياز به پيشگاه بى نياز كرده، و دستهاى احتياج خويش را به درگاه او دراز مىكند.
الحديث:
قال رسول الله (صلى الله عليه و آله):
ايها الناس انه قد اقبل اليكم شهر الله بالبركة و الرحمة و المغفرة، شهر هو عند الله افضل الشهور، و ايامه افضل الايام و ليالى افضل الليالى و ساعاته افضل الساعات. (2)
ترجمه:
اى مردم ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است، ماهى است كه پيش خدا بهترين ماه است و روزهايش بهترين روزها و شبهايش بهترين شبها و ساعاتش بهترين ساعات.
الحديث:
قال رسول الله (صلى الله عليه و آله):
اعتكاف عشر فى شهر رمضان تعدل حجتين و عمرتين. (3)
ترجمه: اعتكاف در يك دهه از ماه مبارك رمضان برابر با ثواب دو حج و دو عمره است.
توضيح:
در ايام و ليالى مقدسهاى، طبق روايات رسيده از ائمه معصومين (عليهم السلام) مستحب است كه هر مسلمانى در صورت امكان دهه آخر ماه مبارك رمضان را در مسجد معتكف شود، كه پيامبر اكرم(ص) در تمامى عمرش چنين مىكرد.
بهترين اعمال در شبها و روزهاى ماه مبارك رمضان، تلاوت قرآن است. اگر چه تلاوت قرآن در تمام اوقات ثواب دارد، ولى چون قرآن در ماه رمضان نازل شده است، از اجر و ثواب ويژهاى برخوردار است چنانچه وارد شده:
الحديث:
قال ابو جعفر (عليه السلام):
لكل شىء ربيع و ربيع القرآن شهر رمضان (4)
ترجمه:
براى هر چيزى بهارى است و بهار قرآن رمضان است.
بنا بر اين امتيازات قرآن به اعتبار نزولش در ماه رمضان از ماههاى ديگر بيشتر است.
الحديث:
قال رسول الله (صلى الله عليه و آله):
من تلافيه آية من القرآن كان له مثل اجر من ختم القرآن فى غيره من الشهور. (5)
ترجمه:
اگر كسى در اين ماه يك آيه از قرآن تلاوت كند، ثوابش مثل كسى است كه در غير ماه رمضان يك ختم قرآن كرده است.
الحديث:
قال الباقر (عليه السلام)
يا سدير، هل تدرى اى ليال هذه؟ فقال له نعم. جعلت فداك ان هذه ليالى شهر رمضان فما ذاك؟ فقال له اتقدر على ان تعتق كل ليلة من هذه الليالى عشر رقاب من ولد اسمعيل؟ فقال له سدير بابى انت و امى لا يبلغ مالى ذاك، فما زال ينقص حتى بلغ به رقبة واحدة فى كل ذلك يقول: «لا اقدر عليه فقال له: افما تقدر ان تفطر فى كل ليلة رجلا مسلما؟ فقال له: بلى و عشرة فقال له (عليه السلام):
فذاك الذى اردت يا سدير، ان افطارك اخاك المسلم يعدل عتق رقبة من ولد اسماعيل عليه السلام. (6)
ترجمه:
اى سدير! آيا مىدانى چه شبهايى است اين شبها؟ سدير گفت:
بلى فدايت گردم اين شبها شبهاى ماه رمضان است، مگر اين شبها چگونه است؟ امام (عليه السلام) فرمودند: آيا قدرت دارى هر شب از اين شبها ده بنده از فرزندان اسماعيل (ع) را آزاد كنى؟ پس سدير عرض كرد: پدر و مادرم به فدايت، ثروتم كفاف نمىدهد، پس امام پيوسته تعداد بندهها را كم كرد، تا رسيد به يكى در تمام اين ماه، سدير گفت: قدرت ندارم پس امام(ع) به او فرمود: آيا قدرت ندارى هر شب يك مسلمان روزهدارى را افطار دهى؟ سدير عرض كرد: بلى تا ده نفر را هم مىتوانم افطارى بدهم، پس امام به او فرمود:
اى سدير همان است كه اراده كردى يعنى با افطارى دادن ده روزهدار به ثواب عتق و آزاد كردن ده بنده از اولاد اسماعيل (ع) نايل مىگردى.
توضيح:
خداوند انسان روزهدار را بر آنچه انفاق مىكند در خوردنيها و آشاميدنيها محاسبه نمىكند ولى در اين امر «اسراف» نشود.
الحديث:
عن ابى عبد الله عليه السلام:
من تصدق فى شهر رمضان بصدقة صرف الله عنه سبعين نوعا من البلاء. (7)
ترجمه:
هر كس در ماه رمضان صدقهاى بدهد خداوند هفتاد نوع بلا را از او دو مىكند.

فضيلت ماه مبارك رمضان
پيامبر اكرم(ص) مىفرمايد: «ماه رجب ماه خدا و ماه شعبان ماه من و ماه رمضان، ماه امت من است،هر كس همه اين ماه را روزه بگيرد بر خدا واجب است كه همه گناهانش را ببخشد، بقيه عمرش را تضمين كند و او را از تشنگى و عطش دردناك روز قيامت امان دهد.»
«رمضان» در لغت از «رمضاء» به معناى شدت حرارت گرفته شده و به معناى سوزانيدن مىباشد.(1) چون در اين ماه گناهان انسان بخشيده مىشود، به اين ماه مبارك رمضان گفتهاند.
پيامبر اكرم(ص) مىفرمايد: «انما سمى الرمضان لانه يرمض الذنوب؛(2) ماه رمضان به اين نام خوانده شده است، زيرا گناهان را مىسوزاند.»
رمضان نام يكى از ماههاى قمرى و تنها ماه قمرى است كه نامش در قرآن آمده است و يكى از چهار ماهى است كه خداوند متعال جنگ را در آن حرام كرده است.(مگر جنبه دفاع داشته باشد.)
در اين ماه كتابهاى آسمانى قرآنكريم، انجيل، تورات، صحف و زبور نازل شده است.(3)
اين ماه در روايات اسلامى ماه خدا و ميهمانى امت پيامبر اكرم(ص) خوانده شده و خداوند متعال از بندگان خود در اين ماه در نهايت كرامت و مهربانى پذيرايى مىكند؛ پيامبر اكرم(ص) مىفرمايد: «ماه رجب ماه خدا و ماه شعبان ماه من و ماه رمضان، ماه امت من است،(4) هر كس همه اين ماه را روزه بگيرد بر خدا واجب است كه همه گناهانش را ببخشد، بقيه عمرش را تضمين كند و او را از تشنگى و عطش دردناك روز قيامت امان دهد.»(5)
اين ماه، در ميان مسلمانان از احترام، اهميت و جايگاه ويژهاى برخوردار و ماه سلوك روحى آنان است و مؤمنان با مقدمهسازى و فراهم كردن زمينههاى معنوى در ماههاى رجب و شعبان هر سال خود را براى ورود به اين ماه شريف و پربركت آماده مىكنند، و با حلول اين ماه با شور و اشتياق و دادن اطعام و افطارى به نيازمندان، شبزندهدارى و عبادت، تلاوت قرآن، دعا، استغفار، دادن صدقه، روزهدارى و... روح و جان خود را از سرچشمه فيض الهى سيراب مىكنند.